9 listopada 2019

Brexit to… świetna wiadomość? Może polski hydraulik (i nie tylko) wróci do macierzy? Gdzie znajdzie pracę pół miliona „repatriantów”?

Brexit to… świetna wiadomość? Może polski hydraulik (i nie tylko) wróci do macierzy? Gdzie znajdzie pracę pół miliona „repatriantów”?

Paradoksalnie możliwe, że polskiej gospodarki nie spotka w przyszłym roku nic lepszego, niż Brexit. Tylko 38% naszych rodaków zadeklarowało, że chce zostać na Wyspach, a to oznacza, że rodzimą, zdziesiątkowaną pod względem siły roboczej gospodarkę, zasili armia doskonale wyszkolonych, sprawdzonych w bojach pracowników. Gdzie znajdą pracę? A gdzie powinni?

To może być jedna z największych akcji repatriacyjnych w historii. W krótkim czasie do Polski może wrócić 600.000 osób, które nie będą widziały dla siebie miejsca w po brexitowej rzeczywistości.

Zobacz również:

Mimo, że Wielka Brytania od kilku dni powinna być już poza Unią Europejską, to – jak wynika z danych upublicznionych przez Polski Instytut Ekonomiczny (PIE) – tylko 38% z naszych rodaków mieszkających na Wyspach złożyło wniosek o prawo pobytu. Albo nasi krajanie wiedzieli, że premier Johnson blefował, kiedy mówił, że „Woli leżeć martwy w rowie, niż odroczyć brexit”, albo… nie planują zostać w Anglii po Brexicie. Dla porównania: Bułgarzy w 95% zadeklarowali, że chcą zostać. 

Czytaj też: Twardy Brexit zajrzy nam w oczy? Co mógłby oznaczać dla zwykłego, polskiego konsumenta? Postanowiłem narysować ten scenariusz

Polski hydraulik melduje wykonanie zadania

Gdy były premier Wielkiej Brytanii Tony Blair otwierał rynek pracy m.in. dla Polaków po wstąpieniu naszego kraju do UE, inni przywódcy europejscy pukali się w głowę, obawiając się  przysłowiowego „polskiego hydraulika”, który dybie na miejsca pracy Niemców, Francuzów, czy Holendrów.

Ale brytyjska strategia była przemyślana.  Nasi hydraulicy, budowlańcy, mechanicy i inni specjaliści całkiem nieźle przysłużyli się gospodarce Zjednoczonego Królestwa, które bez problemu wchłonęło setki tysięcy nowych pracowników. „Nasi” płacili podatki, współtworzyli PKB i nienajgorzej integrowali się z miejscowymi. Dziś mogą powiedzieć: „meldujemy wykonanie zadania” – rodzina w Polsce zasilona została funciakami, udało się odłożyć trochę zaskórniaków, czas wracać do Kraśnika, Wałbrzycha, Słupska, czy Radomia.

W szczytowym momencie w Wielkiej Brytanii pracowało ponad 1 mln Polaków. Akcja „powroty” zaczęła się już w ubiegłym roku, gdy wróciło ok. 116.000 rodaków. Gdyby założyć, że ok. 60% z pozostałych wróci do kraju, oznaczałoby to 500.000 pracowników, którzy wkrótce przyjadą do Polski kontynuować karierę zawodową. Uwzględniając te 100.000, które już wróciło, mamy 620.000 nowych pracowników.

Nie należy zapominać, że wyrwę po Polakach, którzy wyemigrowali, uzupełniają dziś Ukraińcy, których jest u nas 1,2 mln. Ale i oni prędzej czy później spakują walizki. Może nawet prędzej, bo otworem stoi dla nich rynek niemiecki, gdzie płace są jednak ciągle dużo wyższe, niż u nas.

Czytaj też: Ile w przyszłym roku muszą ci zapłacić za godzinę pracy? I czy to dużo czy mało? Krok ku sprawiedliwości czy granda? Liczę!

Czytaj też: Brexit, wojny handlowe, zadyszka gospodarki światowej… Jak w takich warunkach inwestować oszczędności? Trzy scenariusze na 2019 r.

Jak się zmienił rynek pracy?

W ciągu tych 15 lat bezrobocie spadło z prawie 20% do nieodczuwalnych według metodologii BAEL 3,3%. To naturalna stopa, mniej się nie da – kto naprawdę szuka pracy, znajdzie ją.

W 2004 r. mieliśmy w Polsce 12 mln osób, która pracowały i 3 mln zarejestrowanych bezrobotnych. Dla porównania: dziś jest ich niecałe 870.000. Z wielu przypadkach to zapewne bezrobotni z wyboru, którzy albo pracują na czarno, albo nie chcą podjąć żadnej pracy, ale dzięki temu, że są zarejestrowani w urzędzie, mają dostęp do publicznej służby zdrowia.

Dzisiejszy rynek pracy dzielą od tego sprzed wstąpienia do UE lata świetlne. Dziś pracuje 16,4 mln osób, co oznacza, że przybyło 4,4 mln miejsc pracy! Oczywiście, ta praca nie zawsze jest taka idealna – płace są ciągle niższe niż na Zachodzie, dużo osób jest na samozatrudnieniu, ale nie jest tak, że człowiek miesiącami szuka pracy i odbija się od drzwi do drzwi.

Dziś to pracodawcy muszą być „grzeczni” jeśli nie chcą stracić pracownika.  Niestety, spora część osób nieaktywnych zawodowo, czyli nie szukają pracy i dobrze im z tym – być może są na utrzymaniu rodziny, a być może pracują na czarno. Współczynnik aktywności zawodowej wynosi ok. 60%

Czytaj też: Kiedy będziemy zarabiali tyle, ile pracownicy na Zachodzie? I o ile więcej powinniśmy zarabiać, gdyby owoce wzrostu były równo dzielone?

Firmy raportują, że mają ogromne problemy z rekrutacją, a Polska wydaje najwięcej pozwoleń na pracę cudzoziemców w całej Unii Europejskiej – najwięcej dla obywateli Bangladeszu. „Kończy nam się jeden z podstawowych atutów, czyli kapitał ludzki” – ostrzegał jakiś czas temu premier Morawiecki. Polska wydała w 2018 r. obywatelom spoza Europy ze wszystkich krajów UE najwięcej pozwoleń na osiedlenie się – 635.335. To niemal 100.000 więcej, niż Niemcy. A to kolejny taki rok z rzędu.

Czytaj też: „Jedzenie drożeje w oczach” – piszą czytelnicy. „Rząd wywołał drożyznę” – krzyczą politycy. A jaka jest prawda? Sprawdziłem paragony i…

Czytaj też: Wypłata wreszcie częściej niż raz w miesiącu? Rusza Symmetrical, czyli platforma do „zaliczek na żądanie”. Nowy bonus dla „blue collars”?

Budujemy nowy dom, jeszcze jeden nowy dom

W tym kontekście 600.000 wracających z Wielkiej Brytanii pracowników bez bariery językowej, doświadczonych, obytych i z chęcią do pracy, może być zbawienne. Gdzie znajdą pracę?

Zawodów deficytowych ci u nas dostatek. To takie profesje, w których brakuje pracowników, co objawia się tym, że  liczba ofert jest większa niż liczba liczba zainteresowanych. Ogłoszenia na stronach PUP (powiatowych urzędów pracy) wiszą tygodniami, jeśli nie miesiącami , ale pies z kulawą nogą się nimi nie zainteresuje.

Jakie oferty się najczęściej powtarzają i jakie pozostają nieobsadzone? Takie dane zbiera rządowy Barometr Zawodowy, który na bieżąco monitoruje i prognozuje na rok do przodu sytuację na rynku pracy. W tym roku zidentyfikowano aż 31 zawodów. W porównaniu do 2018 r. przybyły 4 profesje: kosmetyczki, lekarze, fizjoterapeuci i masażyści oraz pracownicy ds. rachunkowości i księgowości.

Oprócz tego jest ssanie w branżach:

  • budowlanej
  • pracowników z branży produkcyjnej – np. stolarze, spawacze, ślusarze, krawcowe, itp.
  • transportowej
  • gastronomicznej
  • szefów kuchni, cukierników, kucharzy, piekarzy
  • opiekuńczej (pielęgniarki)

Z tego aż 4 branże (w sumie 10 zawodów) cierpią na trwały deficyt pracowników, czyli taki, który trwa dłużej niż 4 lata, to oprócz budowlańców pielęgniarki, kierowcy samochodów ciężarowych, pracownicy produkcji odzieży. To bardzo ważne profesje, ale dobrobytu się na nich nie zbudować. Trudno żeby wszyscy zostali programistami, informatyki, czy zakładali start-upy, ale bez tej bazy trudno o wzrost gospodarczy i poprawę dobrobytu całego kraju.

Na przeciwnej szali, czyli zawodów, których liczba specjalistów jest za duża, jest tylko jedna profesja – podobno mamy za dużo… ekonomistów. Cóż, może ktoś się poznał, że ekonomia jako dziedzina nauki ma coraz więcej wspólnego z psychologią i filozofią niż z naukami ścisłymi ;-).

źródło zdjęcia: PixaBay/mat. prasowe

Subscribe
Powiadom o
10 komentarzy
Oldest
Newest Most Voted
Inline Feedbacks
View all comments
1 rok temu

Myślę, że oni raczej pojadą do innego kraju – Francji, Niemiec. Serio sądzicie, że wrócą do Polski? Przecież „ssanie” z czegoś wynika. W takim handlu spożywczym na przykład ciągle brakuje pracowników. Czemu? „Bo ja nie chcę w markecie pracować”? Ano nie. Ano temu, że na przykład taka ja pracuję po 10 godzin i to jest to ciągła, aktywna, fizyczna praca (a nie siedzenie między klientami na telefonie) i mogę zejść na niesamowite całe 15 minut przerwy dopiero po 7 godzinach pracy… Kolega z kasy pracujący na zleceniu w ogóle żadnej przerwy nie ma, jeśli pracuje 8 godzin, przy dwunastu łaskawie… Czytaj więcej »

Ppp
1 rok temu
Reply to  DobraFanfikcja

To samo miałem napisać – języki znają, obyci w świecie są, całe Europa przed nimi. Do Polski, to raczej na emeryturę, czy wakacje sentymentalne.
Pozdrawiam.

Anna
1 rok temu
Reply to  Ppp

A i ja miałam dodać swoje 3 grosze:zwłaszcza na temat tak skrzętnie pomijanej u nas – albo zbywanej epitetem „janusze biznesu” – kultury pracy,której nie tylko Amica przykładem ale i ta pani „biznesówka”,która pracownika zamiast do lekarza, do lasu osobiście wywoziła – kilka dni temu czytałam,że jej proces się zaczął a ona nie widzi w tym – nadal !!! – ani swojej winy,ani czegoś niestosownego. A że umarł…

Robert
1 rok temu
Reply to  Anna

Z tą kulturą pracy to wcale tak nie jest różowo na zachodzie. Wystarczy przypomnieć przypadki niewolniczej pracy w Angli czy we Włoszech… Janusze są wszędzie i nie wiem czy nawet nie gorsi na tamtej stronie świata bo tam nawet Państwo nie specjalnie się tym interesuje…

Chrystian
1 rok temu

Wszystko przy założeniu ze do Brexitu W końcu dojdzie,a jeśli nie dojdzie???

Jacek
1 rok temu
Reply to  Chrystian

Juz dawno powinni usłyszeć (…)Rauss!!!(…)

Robert
1 rok temu

Gdzie znajdzie pracę pół miliona „repatriantów”?. Niemcy, Szwecja, Norwegia, Irlandia itd…To są emigranci ekonomiczni i aby ich zatrzymać trzeba zaoferować odpowiednie zarobki a one dalej są małe. Realne zarobki jakie mogły by ich zatrzymać to 5 tys. Netto.

Anna
1 rok temu
Reply to  Robert

A dodam:nie wszyscy będą chcieli własne biznesy otwierać, nie wszystkim jest to z racji samego zawodu dane zatem…oby się nie okazało,że to płonne nadzieje były…

1 rok temu
Reply to  Anna

Biznes w Polsce jest tylko dla tych, których albo rodzice biznes prowadzili, więc od dzieciaka uczyli się jak to w praktyce wygląda albo dla tych, co naprawdę mają „łeb jak sklep” ;). Myślę, że ludzie, którzy wyjechali za granicę, bo tu nie znaleźli odpowiednio dobrej pracy raczej z biznesem w polskich warunkach też by sobie niestety nie poradzili. Wiem, co mówię, mam sporo znajomych „po biznesach” z komornikami i długami do końca życia :(. Sama też w życiu bym się nie podjęła takiego ryzyka przy naszym zawikłanym prawie i obciążeniu podatkowym.

Jacek
1 rok temu

Bardzo naiwny tekst. Płace w Polsce są nadal bardzo niskie, poniżej jakiegokolwiek akceptowalnego poziomu. Dlatego Polacy z UK jesli w ogóle opuszczą Wielką Brytanię, to przeniosą się np. do Niemiec czy Norwegii, a nie do Polski. Kto raz już normalnie zarabiał, ten nie bedzie tyrał za grosze typu 400 czy 600 euro na miesiąc i tolerował służbę zdrowia, która jest poniżej wszelkiej krytyki.

Subiektywny newsletter

Bądźmy w kontakcie! Zapisz się na newsletter, a raz na jakiś czas wyślę ci powiadomienie o najważniejszych tematach dla twojego portfela. Otrzymasz też zestaw pożytecznych e-booków. Dla subskrybentów newslettera przygotowuję też specjalne wydarzenia (np. webinaria) oraz rankingi. Nie pożałujesz!

social-facebook social-feed social-google social-twitter social-instagram social-youtube social-linkedin social-rss top-search top-menu